ساختار پروژه

چیدمان استاندارد اپلیکیشن Fusion که fusion init می‌سازد

چیدمان scaffold (پایتون)

fusion init --lang python چیدمانی شبیه این می‌سازد:

my-app/
├── main.py                 # ورود اجباری — listen() اینجا است
├── core/
│   └── settings.py         # overlay اختیاری UPPERCASE
├── src/
│   └── modules/
│       └── products/
│           └── products.py # ماژول route نمونه
├── fusion.dev.json         # تنظیمات محیط + commands
├── fusion.stage.json
├── fusion.prod.json
└── fusion-framework.toml   # متادیتای اپ + [[modules]] نصب‌شده

فایل‌های دقیق می‌توانند با نسخهٔ Fusion Tool فرق کنند — هنگام scaffold، خروجی CLI را منبع حقیقت بدانید.

نقش فایل‌ها

مسیر	مالک	نقش
`main.py`	شما	Import ماژول‌های route، بارگذاری settings، ثبت middleware، فراخوانی `listen()`
`src/modules/**`	شما	ماژول‌های route (کلاس‌های `FusionBaseApi`)
`core/settings.py`	شما	overlay تنظیمات پایتون (نام‌های UPPERCASE)
`fusion.<env>.json`	شما	host/port/swagger/commands برای آن محیط — ببینید تنظیمات
`fusion-framework.toml`	شما + CLI	هویت اپ؛ `[[modules]]` بعد از `fusion add`
`.fusion/modules/`	CLI	پکیج‌های کتابخانه‌ای vendored (تولید/مدیریت‌شده)

اجباری در برابر اختیاری

برای اجرا لازم است	اختیاری
Entrypoint که `FusionApp` می‌سازد و listen می‌کند	محیط‌های اضافه
حداقل یک route ثبت‌شده (یا فقط سطح Swagger/404)	پکیج‌های کتابخانه‌ای
تنظیمات قابل کشف (یا پیش‌فرض‌ها)	`core/settings.py`

TypeScript / C#

Scaffolding بر اساس زبان فرق می‌کند اما همان ایده‌ها را دنبال می‌کند: یک entrypoint، ماژول‌های route، JSON محیط. صفحات getting-started زبان و Fusion Tool را ببینید.

تولیدشده / vendored

درخت پکیج‌های vendored زیر .fusion/modules/ را به‌عنوان منبع حقیقت دست‌کاری نکنید — ریپوی بالادست را عوض کنید و دوباره add/update کنید.