Config

نمای کلی

پیکربندی runtime بین زبان‌ها مشترک است: فایل‌های fusion.<env>.json که با FUSION_ENV انتخاب می‌شوند (پیش‌فرض dev). پیاده‌سازی در fusion-core است؛ پکیج npm: fusion-framework.

قواعد کشف، placeholderها، کلیدها و schema کامل فایل‌های محیط:

→ تنظیمات و پیکربندی

import { settings, getSettings, configure } from "fusion-framework";

settings.ensureLoaded([process.cwd()]);
const host = settings.host;
const debug = settings.get("debug", false);

الگوی استارت

import { FusionApp, getSettings, settings } from "fusion-framework";

settings.ensureLoaded([process.cwd()]);
const app = new FusionApp(getSettings());
await app.listen();

FusionApp روی host / port تنظیمات گوش می‌دهد مگر override به listen بدهید. در scaffold، پورت 8080 است (پیش‌فرض خالی هسته بدون JSON برابر 3000 است).

API

core/settings.ts scaffold مقادیر را برای کد شما export می‌کند. run({ settingsModule }) اختیاری فقط HOST، PORT و DEBUG را merge می‌کند — برخلاف پایتون همهٔ نام‌های uppercase را merge نمی‌کند.

تعویض محیط

FUSION_ENV=prod npx tsx main.ts
fusion command run:prod

commands برای Fusion Tool است، نه listener HTTP.